تبیین کلامی نسبت خالق و خلق (بینونت و نفی سنخیت)
در عقائد پیشرفته
درباره این دوره
این دوره به واکاوی یکی از محوریترین و دقیقترین مباحث کلام توحیدی، یعنی نسبت میان خالق و خلق، میپردازد. اهمیت والای مسائل اعتقادی، به ویژه لزوم درک صحیح فاصله وجودی و ماهوی میان خداوند متعال و مخلوقات، محور اصلی این مجموعه است. در این دوره، با تکیه بر روش تعقل در وحی و متون اصیل دینی، ادله محکم کلامی برای اثبات بینونت مطلق میان واجبالوجود و ممکنالوجود مطرح میشود. هدف اصلی این مجموعه، تجهیز دانشپژوهان به ابزارهای عقلی و نقلی برای نفی هرگونه نظریه سنخیت، عینیت یا حلول در باب ذات حق است تا مبانی تنزیه مطلق تثبیت شود. با ارائه روشهای صحیح فهم و تحقیق در مباحث نسبت حق با کائنات، شرکتکنندگان قادر خواهند بود بنیانهای فکری خود را بر پایهای مستحکم بنا نهاده و از منظر اصیل مکتب تشیع به تحلیل عمیق این مسائل بپردازند.
سرفصلهای اصلی دوره:
- اهمیت والای مسائل اعتقادی: تبیین ضرورت اهتمام بیشتر و روش تعقل در وحی برای فهم مسائل بنیادین اعتقادی.
- مسئله نسبت بین خلق و خالق: تبیین دقیق موضوع و حساسیتهای کلامی آن در مکاتب مختلف فکری.
- اثبات بینونت مطلق: ارائه ادله عقلی و نقلی بر فاصله وجودی و ماهوی (بینونت) میان خالق و خلق.
- نفی سنخیت و عینیت: ابطال هرگونه نظریه سنخیت یا عینیت وجودی میان ذات مقدس حق و مخلوقات.
ویژگیهای دوره:
- تدریس توسط استاد برجسته حوزه خراسان: این ویژگی تضمین میکند که محتوای دوره توسط استادی با صلاحیت علمی و تخصص بالا در نهج البلاغه و علوم کلامی ارائه میشود تا مباحث عمیق و مستند منتقل شوند.
- تالار گفتوگو: فضایی آنلاین و اختصاصی فراهم شده تا شرکتکنندگان بتوانند پرسشهای علمی خود را مطرح کرده و با استاد و سایر دانشپژوهان به تبادل نظر و تعمیق مباحث بپردازند.
- پشتیبانی علمی و فنی: این بخش شامل ارائه حمایتهای علمی (پاسخ به اشکالات محتوایی و درسی) و همچنین کمکهای فنی برای حل مشکلات دسترسی به محتوا در طول دوره است.
