شرح لغات و اصطلاحات
الموجود الثابت:
وجود و ثبوت درمورد ما¬سوی¬الله، به معنای تحقق در اجزاء زمانی و مکانی معین است؛ اما درمورد خداوند متعال، این¬گونه نیست؛ بلکه وجود و ثبوت خداوند باری تعالی، بدون درنظر گرفتن زمان و مکان است.
الذی لا عدم له:
عدم به معنای از بین رفتن اجزاء وجودی است؛ بنابراین درمورد خداوند متعال راه ندارد؛ زیرا خداوند دارای اجزاء نیست تا با از بین رفتن آنها معدوم شود.
الملک الدائم الذی لا زوال له:
خداوند متعال پادشاه دائمی است که زوال در او راه ندارد.
القادر الذی لا یعجزه شیئ:
خداوند متعال قادر است و قدرت او محدودیتی ندارد، برخلاف مخلوقات؛ زیرا قدرت مخلوقات محدود است و در فراتر از محدوده خود، عاجز هستند؛ اما قدرت خداوند متعال، محدود نیست لذا عجز برای او متصور نیست.
العليم الذى لا يخفى عليه شيء:
علم خداوند نامحدود است و بر همه چیز احاطه دارد؛ برخلاف سایر مخلوقات که علمشان محدود است و قطعا بسیاری از موارد، از نظر آنها مخفی است.
الحى لا بحياة:
ماسوی¬الله، اگر دارای صفات خاصی باشند به آنها حیّ گفته می¬شود (مثلا درخت اگر سبز باشد و خشک نشده باشد)؛ اما درمورد خداوند متعال اینگونه نیست و حیات او، منوط به صفت خاصی نیست بلکه حیات او، عین ذاتش است.
الكائن لا في مكان:
خداوند موجود است اما نه در ظرف مکان؛ زیرا خداوند مکان ندارد؛ بلکه مکان مخلوق اوست.
السميع البصير الذى لا آلة له و لا أداة:
خداوند متعال، شنونده و بینا است اما نه به کمک وسیله و چیزی (مثل چشم)؛ برخلاف سایر موجودات.