تفاوت تجزیه و ترکیب:
اگر روی کلمه ای بحث صرفی صورت گیرد، تجزیه صورت گرفته است.
اگر روی جمله ای بحث نحوی صورت گیرد ترکیب صورت گرفته است.
اعراب:
اصلی: علامت رفع، ضمه است و علامت نصب، فتحه و علامت جر، کسره است
نیابی: علامت رفع گاهی الف، و گاهی، واو است. و....
قرآن کریم:
يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ يَسْعَىٰ نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ بُشْرَاكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
یَوْمَ : اسم ثلاثی مجرد، ظرف لفیف مقرون / ظرف زمان مفعول فیه
تَرَى : فعل مضارع، فَعَلَ یَفْعَلُ «رءی» صیغه 7 معلوم، متعدی، مرفوع، مذکر، ناقص یائی مهموز العین / فعل و فاعل
مُؤْمِنِینَ : اسم، از باب افعال، «ءمن» اسم فاعل، جمع مذکر، منصوب، معرفه، مهموز الفاء/ مفعول به
مُؤْمِنَاتِ : اسم از باب افعال، «ءمن» اسم فاعل، جمع مؤنث، منصوب، معرفه، مهموز الفاء / عطف به مومنین.
یَسْعَى : فعل مضارع، فَعَلَ یَفْعَلُ، «سعی» صیغه 1 معلوم، لازم، مرفوع، مذکر، ناقص یائی / فعل
نُورُ : اسم، جامد غیر مصدری، مفرد، مذکر، مرفوع، مضاف، اجوف واوی / فاعل یسعی