وَأَسَرُّوا النَّجْوَى الَّذِينَ ظَلَمُوا هَلْ هَٰذَا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ ۖ أَفَتَأْتُونَ السِّحْرَ وَأَنْتُمْ تُبْصِرُونَ
وَأَسَرُّوا النَّجْوَى الَّذِينَ ظَلَمُوا: محل اعرابی ندارد زیرا «مستانفه» است.
ظلَمُوا: محل اعراب ندارد، زیرا «صله» است.
هَلْ هَٰذَا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ: تابع (بدل) برای «النجوی»
وَنُودُوا أَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
نُودُوا: محل اعراب ندارد، جمله مستانفه است.
تِلْكُمُ الْجَنَّةُ: محل اعراب ندارد، جمله «مفسره»
أورِثْتُمُوهَا: اگر خبر برای مبتدا باشد، محلا مرفوع است واگر حال باشد، محلا منصوب است.
كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ: جمله صله و محلی از اعراب ندارد
تَعْمَلُونَ: محلا منصوب، خبر «کنتم»
فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ
فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ: محل اعراب ندارد، جمله مستانفه است
لَوْ تَعْلَمُونَ: محل اعراب ندارد، جمله معترضه است
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ: محل اعراب ندارد، جواب قسم است.
وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ
وَإِذَا سَأَلَكَ ...: محل اعراب ندارد، مستانفه است
سَأَلَكَ: مضاف الیه «اذا» محلا مجرور است
فَإِنِّي قَرِيبٌ: محل اعراب ندارد، جواب شرط غیر جازم
أُجِيبُ دَعْوَةَ...: اگر خبر «انی» باشد، محلا مرفوع است
دَعَانِ: مضاف الیه «اذا» محلا مجرور است
قال النبی: يَا فَاطِمَةُ، مَنْ صَلَّى عَلَيْكِ غَفَرَ اللهُ لَهُ وَألْحَقَهُ بِي حَيْثُ كُنْتُ مِنْ الجَنَّةِ
جمله بعد «قال النبی»: محل اعراب داره مفعول «قال»
صَلَّى: جمله شرط، محل اعراب ندارد
غَفَرَ: جلمه جواب:، محل اعراب ندارد
كُنْتُ: مضاف الیه «حیث» محلا مجرور